Na een aantal gesprekken vorige week is de kogel door de kerk. Ik ga vanaf volgende week beginnen als duurzaamheidscoördinator in de gemeente Delfzijl. De komende drie jaar laat ik samen met een team enthousiaste mensen de buitenwereld zien wat er allemaal kan op het gebied van energiebesparing, duurzame energieopwekking en duurzame bedrijfsvoering. Duurzaamheid is geen kostenpost, duurzaamheid is gewoon big business. En Delfzijl zal dat laten zien.
Mijn handen jeuken om te beginnen. Of het nou gaat om energiebesparing in de particuliere sector, de eigen gebouwen van de gemeente, mobiliteit.... Ik hou jullie op de hoogte via mijn blog.
Afgelopen week was het weer zover. Voor heel even mocht Groningen zich het centrum van Nederland (Europa?) wanen. Voor ons ook altijd een van de hoogtepunten van het jaar. Duurde Eurosonic vroeger nog één avond en konden we een week van tevoren nog een kaartje kopen, inmiddels moet ik in de agenda noteren wanneer de kaartverkoop is en staan ook wij om klokslag tien met de laptop in de aanslag.
De keuze is ieder jaar immens en een goede voorbereiding is onontbeerlijk. Persoonlijk vond ik dat we voor de donderdag niet zo'n gelukkige hand hadden in de keuze, maar dat werd absoluut goed gemaakt door de vrijdag.
Donderdag
Tiemen, onze 'familiebelg', tipte ons het radioprogramma Duyster van Studio Brussel. Iedere zondagavond van 21.00 tot 23.00. Eén van de favoriete bands van dit programma is Amatorski. Een Belgische band die gelukkig ook optrad op Eurosonic.
Tot mijn stomme verbazing kwam ik er achter dat deze band ook de reclame van Spa Reine ondersteunt met dit nummer Come Home
Helaas moesten we iets eerder weg voor Emmet Tinley in het Forum Images. Dat bleek een domme zet want de paar nummers die we zagen vielen ons erg tegen.
Daarom snel door naar Touchy Mobb in het Kruithuis. Bizarre muzieknerd, die leuke stukjes afwisselde met bizarre loopjes. Niet echt iets om lang te onthouden. Bij Still Corners kwamen we Klaas tegen die ons vertelde dat dit bandje een beetje tegenviel.
Anna Calvi zou deze reeks missers goed moeten maken in de Machinefabriek. De zaal vond het prachtig maar ik vond het iets te veel testosteronmuziek, gezongen door een vrouw.
Precies een jaar geleden speelde James Vincent Mc Morrow tijdens Eursosonic 2011 voor ons in de knusse bovenzaal van het Grand Theatre. Het kan hard gaan, want woensdag won hij een EBBA award. Wij hadden hem dit jaar inmiddels vier keer in den lande gezien. Wel een record geloof ik. Maar ja, het is dan ook wel muziek met grandeur. Een waanzinnig goede stem heeft deze sympathieke Ier.
Vrijdag
Huize Maas is niet onze favoriete zaal maar deze avond startte toch hier. En met leuke, makkelijk in het gehoor liggende muziek van Cashier No. 9.
Onze volgende stop was Noiserv. Een Portugees die in zijn eentje een compleet nummer bij elkaar loopt en geluiden gebruikt van bijvoorbeeld een ouderwetse fotocamera. Onderwijl liep op de achtergrond een animatie door. Een feest voor oog en oor.
De aandacht die Bart Constant in de pers gekregen had deed het toeschouwersaantal geen goed. De lange rij voor de veel te kleine Brasserie noopte ons tot een trip naar de Schouwburg. Dat had als voordeel dat we ruim op tijd waren voor het hoogtepunt van Eurosonic 2012: Het concert van Lisa Hannigan.
Er zijn concerten die je leven lang in je hoofd blijven door de hoge kwaliteit. Voor mij was dat jaren geleden Damien Rice in Paradiso. Dat het concert zo goed was, was mede te danken aan de tweede stem van Lisa Hannigan. Inmiddels is ze solo verder gegaan en is het stil rondom Damien. Lisa's ster is rijzende, en terecht.
Omdat we zo vroeg waren hadden we ook een superplekje vooraan, pal voor het podium en op een armlengte afstand van deze heldin (maar wij zijn niet verantwoordelijk voor deze video van matige kwaliteit).
De pianist kwamen we na afloop rokend buiten tegen. Op ons compliment dat we het mooiste concert van Eurosonic 2012 hadden gezien antwoordde hij "I bet you say that to all the bands you see", om er aan toe te voegen dat hij ook wel vond dat het heel erg goed ging.
Een waardig afscheid van wederom een mooi Eurosonic.
Tot op heden heb ik mijn werkzaamheden altijd zonder gebruik van een auto kunnen doen. Mijn recente activiteiten noopten mij er toe voor het eerst van mijn leven een auto aan te schaffen.
Leek als ik was had was het maken van een keuze niet eenvoudig. Dwars van modegevoeligheid, uitstraling en technische kennis kwam ik tot één selectiecriterium: het moest de duurzaamste auto worden die op dit moment verkrijgbaar is (in mijn prijsklasse). Toen kwam de volgende uitdaging: wat ís de duurzaamste auto? Leveranciers buitelen over elkaar heen om hun product aan te prijzen als dé auto van de toekomst. Gelukkig had ik bij de provincie Groningen een objectieve collega (Jacoline Beerepoot) die zich beroepsmatig bezig houdt met de promotie van duurzame mobiliteit. De drie noordelijke provincies hebben de ambitie 100.000 voertuigen te verduurzamen. Dit staat beschreven in het 100.000 voertuigenplan.
Elektrisch/bioethanol/biodiesel/biogas......het schoonste en betaalbaarste bleek biogas. Dit is gewoon aardgas dat uit uw gasfornuis komt. Op de markt is echter ook groen gas verkrijgbaar. Dat is gas verkregen door de vergisting van biomassa (mest, visafval e.d.). Vergisting levert methaan op maar dat kan opgewaardeerd worden tot aardgaskwaliteit. Dit product maakt de cyclus rond en is om die reden 100% CO2 neutraal. Voor een bedrijf dat de ambitie heeft zelf 100% klimaatneutraal te ondernemen (per slot van rekening adviseer ik bedrijven klimaatneutraal te produceren) de perfecte oplossing. Daar kwam bij dat de vraag naar aardgasauto's achter blijft door het gebrek aan beschikbare pompstation. Het kip-ei verhaal, want een pomphouder zal een pomp installeren als er vraag naar is. Misschien maak ik nu een heel klein beetje het verschil.
Bijkomend voordeel was dat het rijk het rijden van aardgas wil stimuleren door een subsidie te verlenen op de aanschaf van auto's (subsidie Agentschapnl). In ruil voor het uitwisselen van mijn ervaringen met het rijden op aardgas kreeg ik €3.000,- subsidie.
Maar welk merk en type auto moest ik nu nemen? Door veel te googlen en te praten met mensen (onder andere Bas van Reeuwijk, de aanjager duurzame mobiliteit voor de provincie Groningen) koos ik voor een eenvoudige Fiat Panda Natural Power. Auto Egberts in Leek heeft mij geadviseerd en daar is uiteindelijk ook de auto gekocht.
Een foto van de mijne heb ik nog niet, maar die krijgen jullie op het moment dat de belettering op de zijkant staat:
Het is even stil geweest rond de Glasbak. Tijd om er nieuw recyclebaar materiaal in te stoppen. Want dat de Glasbak even leeg bleef zegt niet dat ik stil heb gezeten. In de drie noordelijke provincies is mede door de inzet Van der Glas Milieuadvies een subsidie verleend aan dertien lokale en regionale consortia die de markt (de particuliere woningbezitter) gaan benaderen. Ze gaan u en mij verleiden over te gaan tot het doorvoeren van energiebesparende maatregelen.
Daarnaast is hard gewerkt aan de realisatie van een 100.000 lichtmastenplan in Noord Nederland. Provincies en gemeenten streven naar het terugdringen van lichtvervuiling en het energieverbruik als gevolg van de openbare verlichting.
Maar evenzo groot nieuws is het feit dat ik inmiddels verkast ben naar een eigen bedrijfsruimte. Mijn nieuwe adresgegevens zijn:
Van der Glas Milieuadvies
Herebinnensingel 2-4
9711 GH Groningen
In dit prachtige pand in Amsterdamse stijl, centraal gelegen in het centrum van Groningen en (heel duurzaam) op loopafstand van het Centraal Station denk ik een inspirerende plek gevonden te hebben om mijn werkzaamheden uit te kunnen voeren.
Een toegevoegde waarde is het feit dat ik hier niet in mijn eentje werk. Ik deel de ruimte met twee enthousiaste mede zzp-ers, namelijk Henk-Jan Falkena van Falkena Milieu en Brenda Harsveld van Summersalt. Twee enthousiaste duurzaamheidskanjers die ieder in een niche werken waarbij we elkaar versterken in plaats van beconcurreren. Uiteraard bent u van harte welkom een keer binnen te wandelen om een kop koffie te drinken en onze prachtige pand van binnen te bewonderen.
Een feestelijke opening gaat binnenkort plaatsvinden. Hier krijgt u een uitnodiging voor of hou deze website in de gaten.
Eurosonic/Noorderslag bestaat dit jaar 25 jaar. Ik denk dat ik de helft daarvan gezien heb. En ik heb het zien groeien van een intiem feestje naar een festival van ongekende omvang dat zijn gelijke niet kent in Europa. Veel juweeltjes heb ik ontdekt in de loop der jaren. Herinneringen die bij mij oppoppen zijn: Dezmona, Ozark Henry, Kaizers Orchestra, Magic Numbers, Tom Helsen en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Dit jaar hebben we (ik ga traditiegetrouw de laatste 11 jaren met Nynke) erg veel moois gezien. Als onze keuze dit jaar representatief was voor het festival was het een topjaar.
Hier ons overzicht:
1. De eerste keus was direct moeilijk. Gaan we naar Marble Sounds of naar Broken Glass Heroes. Twee Belgische topbands die de moeite waard zijn. Het werd de eerste. De bovenzaal van de Spieghel was goed gevuld, maar niet té. De sfeer was daarom super, met name dankzij het subtiele spel van deze jongens (die we trouwens in de loop van de avond ook tegenkwamen bij andere bandjes, kennelijk ook onze smaak)
Via the Latebirds, ook in de Spieghel en Ben Howard in de Schouwburg belandden we bij ....
2. Het Paleis was de setting van een band uit Denemarken: Murder. De naam suggereert iets van heavy metal en/of garagerock. Niets is minder waar. Ze mogen Stuart Staples van de Tindersticks als hun beroemdste fan beschouwen. Toch is de muziek geen kloon van de Tindersticks. Wel even warm en met een ijzersterke stem van de verre van charismatische zanger.
3. Rue Royale lijkt wel getrouwd met Groningen. Dit sympathieke stel hebben we inmiddels zo vaak gezien dat we niet meer verrast werden. Wel was een verrassing dat ze binnenkort een nieuwe cd uitbrengen waarvan ze in het Paleis, Brasserie een aantal nummers lieten horen.
Dit UFO komt trouwens van een eerdere cd.
Bij Kiss the Anus of a Black Cat (what's in a name) ging op de eerste avond bij ons het licht uit. We hebben nog één drankje gehad terwijl de band op de achtergrond speelde. Klonk goed. Deze is voor de herkansing.
4. Dag twee begon ook erg goed. Een van de ontdekkingen van 2011 was toch wel de band Balthazar. Ontdekt dankzij Tiemen tijdens zijn verhuizing naar Antwerpen. Heerlijke muziek om in de auto mee te zingen. Ik ben nooit zo'n fan van de Grote Zaal van Huize Maas tijdens Eurosonic maar deze band konden we niet missen. Al ruim van tevoren waren we in de zaal, daarom stonden we helemaal vooraan. Wat een spirit.
We zagen ze eerder dit jaar al op Vlieland tijdens Into The Great Wide Open. Hier wat beelden van Vlieland.
5. Na het geweld van Balthazar moesten we even bijkomen in de lobby van het Kruithuis. Daar werden we vervolgens getrakteerd op de mooie klanken van Kyst, een Poolse band. Voor een drummer als ik een bijzondere ervaring. Gekke klanken, stille stukjes, en dan weer heftige momenten. Het lijkt soms wel improvisatie. Erg goed.
Absynthe Minded is een leuke band. Tijdens Eurosonic in het der AA theater was het echter geen feest er bij te zijn door de drukte en het gekakel. Snel door naar ons slotakkoord.
6. James Vincent. Een waardige afsluiter was deze singer-songwriter uit Dublin. In de bovenzaal van het Grand Theatre leidde de combinatie van deze ijle zang en het zachte pluche tot knikkebollen maar het was echt goddelijk wegdromen bij deze muziek.
